Teatr II

Do teatru można było wejść od strony Wadi Musa poprzez dwa wykute w skale pasaże (vomitoria) znajdujące się po obu stronach widowni.

Jeden ze skalnych pasaży prowadzących do teatru
Jeden ze skalnych pasaży prowadzących do teatru

Także widownia teatru (theatron), przeznaczona dla około 7-8 tysięcy widzów, prawie w całości wykuta została w skale, jedynie po bokach jej fragmenty zostały nadbudowane.

Teatr w Petrze. Widok z drogi prowadzącej na szczyt Al-Chubta
Teatr w Petrze. Widok z drogi prowadzącej na szczyt Al-Chubta
Widownia teatru w Petrze
Widownia teatru w Petrze

Widownia podzielona została na trzy horyzontalne części (cavea) oddzielone dwoma niewielkimi przejściami (praecinctio). Do czterdziestu rzędów siedzeń można było się dostać korzystając z siedmiu stromych, wąskich stopni biegnących od poziomu orchestry. Orchestra na planie półokręgu o średnicy ok. 25 m powstała poprzez wyrównanie poziomu skały i pokrycie jej warstwą twardego cementu. Przed orchestrą wznosiła się scena (pulpitum) o szerokości ponad sześciu i długości ponad 50 m, na którą można było się dostać korzystając z dwóch par schodów o szerokości 1,5 m.

Pozostałości sceny w teatrze petrejskim
Pozostałości sceny w teatrze petrejskim

Scena wyłożona była wapiennymi płytami, ułożonymi na specjalnej podbudowie (widocznej po dzień dzisiejszy). Tło dla przedstawień odbywających się na scenie stanowił dwupiętrowy budynek sceniczny (scenae frons), prawdopodobnie o wysokości sięgającej 18 m (w rzymskich teatrach budynek sceniczny miał zazwyczaj wysokość sięgającą wysokości ostatniego rzędu siedzeń). Był on zapewne bogato zdobiony detalami architektonicznymi takimi jak kolumny (m.in. z nabatejskimi kapitelami), nisze, oraz ustawionymi w nich posągami (archeolodzy znaleźli tu m. in. fragmenty posągów Heraklesa i Afrodyty), podobnie jak wspaniały rzymski teatr w Bosrze (Syria).

Marmurowy posąg Afrodyty znaleziony w teatrze petrejskim
Marmurowy posąg Afrodyty znaleziony w teatrze. Obecnie w muzeum w Petrze

Dziś trudno jest to sobie wyobrazić, ale w czasach nabatejskich i rzymskich z ulicy biegnącej Wadi Musa nie było widać rzędów siedzeń na widowni. Całość była zasłonięta przez potężny budynek sceniczny.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s