„Wielka Świątynia”

Na zachodnim krańcu Ulicy Kolumnowej, po stronie południowej (lewej) znajdują się imponujące rozmiarami pozostałości kompleksu określanego w literaturze jako tzw. Południowa lub „Wielka Świątynia”, do której prowadzą częściowo zrekonstruowane schody.

Kompleks "Wielkiej Świątyni". Widok od strony północnej
Kompleks „Wielkiej Świątyni”. Widok od strony północnej

Od roku 1993 kompleks ten badają amerykańscy archeolodzy z Uniwersytetu Browna, a ich trwające już ponad 20 lat prace dostarczyły niezwykle cennych informacji odnośnie całego kompleksu. Równocześnie postawiły one jednak wiele pytań, na które nadal nie potrafimy udzielić w pełni satysfakcjonującej odpowiedzi – musimy czekać na kolejne odkrycia, które przyniosą rozwiązania intrygujących zagadek.

Kompleks "Wielkiej Świątyni". Widok z al-Habis
Kompleks „Wielkiej Świątyni”. Widok z al-Habis

Kompleks „Wielkiej Świątyni” jest bez wątpienia jednym z najważniejszych w Petrze. Zajmuje obszar 7560 m2, co czyni go również największym jak do tej pory badanym w Petrze założeniem architektonicznym.

Kompleks "Wielkiej Świątyni". Widok od strony południowo-wschodniej
Kompleks „Wielkiej Świątyni”. Widok od strony południowo-wschodniej

Rozciąga się wzdłuż linii północ-południe i składa się z trzech głównych części: propylei, czyli monumentalnego wejścia, dolnego temenosu wraz z otaczającą go z dwóch stron potrójną kolumnadą oraz górnego temenosu, na którym stał główny budynek całego zespołu.

Wejście do kompleksu "Wielkiej Świątyni"
Wejście do kompleksu „Wielkiej Świątyni”

Propyleje tak w przeszłości jak i dzisiaj służą jako główne wejście na teren kompleksu od strony Ulicy Kolumnowej. Po ich pokonaniu wchodzimy na tzw. dolny temenos – obszerny dziedziniec wyłożony posadzką z jasnych, heksagonalnych płyt wapiennych, przykrywających rozbudowany podziemny system hydrotechniczny.

Dolny dziedziniec wyłożony heksagonalnymi płytami wapienia
Dolny temenos wyłożony heksagonalnymi płytami wapienia

Dziedziniec ma wymiary 49 × 56 m. Po jego wschodniej i zachodniej stronie ciągnęły się wspomniane potrójne portyki kolumnowe, prowadzące do znajdujących się po obu stronach południowego krańca półkolistych eksedr z dwiema kolumnami stojącymi w wejściu.

Wschodnia eksedra
Wschodnia eksedra

Warto podejść przede wszystkim do wschodniej eksedry (po lewej stronie patrząc od wejścia), by przyjrzeć się zdobiącym ją niegdyś płaskorzeźbom, przedstawiającym popiersia bóstw (m.in. Tyche/Fortuny). W pobliżu zachodniej eksedry już w pierwszych latach badań archeolodzy natrafili na zupełnie wyjątkowy kapitel dekorowany głowami słoni (w odmianie azjatyckiej). Podobne kapitele odkryto następnie jeszcze w innych miejscach dolnego temenosu. Stąd też wydaje się, że większość, jeśli nie wszystkie kapitele potrójnych portyków, dekorowane były właśnie takimi, unikatowymi w skali całego Bliskiego Wschodu, kapitelami.

Kapitel dekorowany głowami słoni. Muzeum Archeologiczne w Petrze
Kapitel dekorowany głowami słoni. Muzeum Archeologiczne w Petrze
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s