Wadi ed-Deir

Wadi Chararib
Wadi Chararib

Wspinając się dalej do góry, w momencie gdy Wadi ed-Deir skręca w kierunku zachodnim (w lewo), możemy na moment zejść z głównego szlaku i podejść biegnącą dalej na północ Wadi Chararib do wykutego w skale (po prawej stronie) jednego z najlepiej zachowanych w Petrze bikliniów, określanego jako Biklinium z Wadi Chararib. Jego fasada dekorowana jest bocznymi filarami zakończonymi kapitelami nabatejskimi i podtrzymującymi gładkie belkowanie wraz z trójkątnym przyczółkiem.

Biklinium w Wadi Chararib
Biklinium w Wadi Chararib
Ścieżka w kierunku
Ścieżka prowadząca do Qattar al-Aslaf

Podążając dalej Wadi ed-Deir, musimy sobie radzić z coraz bardziej stromym podejściem. Przy kolejnym zakręcie schodów na zachód (w lewo) ku północy odchodzi ledwie widoczna ścieżka, która prowadzi do Qattar al-Aslaf. W dosłownym tłumaczeniu nazwa ta oznacza „dolne kapanie”. W rzeczywistości jest to ogromna skalna galeria wykuta przez Nabatejczyków w miejscu, gdzie przez cały rok… kapie woda. Zaraz na początku owej galerii znajduje się wejście do niewielkiego tryklinium z tradycyjnymi trzema ławami oraz wnęką w tylnej ścianie, gdzie stały betyle symbolizujące bóstwa. Dalej, na skalnej ścianie wyrytych zostało mnóstwo nisz, betyli i inskrypcji.

Tryklinium w Qattar al-Aslaf
Tryklinium w Qattar al-Aslaf

Najciekawszą z nich jest nisza mieszcząca wyryty w skale betyl z… krzyżem lotaryńskim i znajdującą się obok nabatejską inskrypcją. Poniżej tej skalnej galerii znajdują się wykute w podłożu cztery zbiorniki na wodę skapującą w tym miejscu ze skały powyżej. Nawet w najbardziej upalne dni w miejscu tym czuć przyjemny chłód.

Qattar al-Aslaf
Qattar al-Aslaf

Powróćmy jednak na ścieżkę wzdłuż Wadi ed-Deir i kontynuujmy spacer ku Monasterowi. Spoglądając co jakiś czas za siebie zobaczyć możemy coraz bardziej oddalające się centrum Petry i dominującą nad nim Nekropolę Królewską.

Widok w stronę Nekropoli Królewskiej
Widok w stronę Nekropoli Królewskiej
Schody w górnej części Wadi ed-Deir
Schody w górnej części Wadi ed-Deir

Po przejściu przez niewielki skalny „korytarz” wychodzimy na coś w rodzaju płaskiego tarasu nad przepaścią, skąd po raz pierwszy dojrzeć możemy urnę stojącą na szczycie ed-Deir. Zwróćmy również uwagę na znajdujący się po prawej stronie płaski fragment skały z widocznymi w nim wejściami do wewnętrznych pomieszczeń, na ścianach których wyryto liczne krzyże. To tzw. Pustelnia, choć oczywiście nie wiemy czy rzeczywiście było to miejsce, gdzie chrześcijańscy mnisi spędzali życie w samotności. Jeśli jednak tak było, to z pewnością była to najbardziej widokowa pustelnia w całym ówczesnym chrześcijańskim świecie.

Końcowy fragment Wadi ed-Deir. Po prawej stronie u góry widoczna Pustelnia
Końcowy fragment Wadi ed-Deir. Po prawej stronie u góry widoczna Pustelnia
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s