Obeliski i ruiny fortu

Nasz kolejny spacer po Petrze rozpoczynamy w pobliżu tzw. Ulic Fasadowych, w miejscu gdzie Wadi Musa łączy się z mniejszą, wąską doliną Wadi Muhafir. To właśnie tu zaczyna się nabatejska droga procesyjna, prowadząca do położonego na szczycie Dżabal Madbach (nazwa w języku arabskim oznacza miejsce ofiar), najważniejszego miejsca kultowego w Petrze, określanego jako Wielka Wyżyna Ofiarna.

Wadi Muhafir
Wadi Muhafir
Skalny korytarz prowadzący do Wielkiej Wyżyny Ofiarnej
Skalny korytarz prowadzący do Wielkiej Wyżyny Ofiarnej

Wykutymi w skale schodami a następnie stromymi korytarzami kierujemy się do położonego ok. 200 m ponad miastem sanktuarium, podobnie jak czynili to niegdyś nabatejscy ofiarnicy. Po drodze zwróćmy przede wszystkim uwagę na wykute ogromnym nakładem sił skalne korytarze z ledwo już widocznymi stopniami schodów. Co jakiś czas warto też obrócić się za siebie, by podziwiać wspaniałe widoki na północne dzielnice Petry.
Po około 20 minutach wspinaczki droga zakręca gwałtownie w prawo (na zachód), by po chwili doprowadzić nas do miejsca przed beduińskim sklepem z pamiątkami, gdzie krzyżuje się kilka różnych ścieżek.

Obeliski na szczycie Dżebel Madbah
Obeliski na szczycie Dżabal Madbach
Jeden z obelisków na szczycie Dżabal Madbach
Jeden z obelisków na szczycie Dżabal Madbach

Po lewej (południowej) stronie na tle jasnego nieba rysują się dwa smukłe, tajemnicze kamienne obeliski. Mają one wysokość odpowiednio 6,4 i 7 m. Niesamowitym jest fakt, że obeliski powstały przez wybranie wokół nich skały, co wiązało się ze zniwelowaniem sporego obszaru o przeszło 7 m. Być może wybrana skała (w postaci kamiennych bloków) posłużyła do wybudowania pobliskiego fortu(?), oczywiście pod warunkiem, że fort i obeliski powstały w tym samym czasie. Do tej pory nie rozstrzygnięto do końca, czemu miało służyć powstanie tych dwóch obelisków. Być może są jedynie świadectwem ogromu prac w miejscowym kamieniołomie. Jednak najczęściej interpretuje się je jako przedstawienia symbolizujące dwa nabatejskie bóstwa – boga Duszarę i boginię Al-Uzzę lub Allat. Inna teoria zakłada, że zarówno obeliski, jak i samą „wyżynę ofiarną” Nabatejczycy przejęli po swych poprzednikach, Edomitach, którzy, jak wiemy ze Starego Testamentu, czcili swych bogów pośród wysokich skał.

Ruiny "fortu" na szczycie Dżabal Madbach
Ruiny „fortu” na szczycie Dżabal Madbach

Stojąca naprzeciw obelisków kamienna budowla, jak wspomniano powyżej, najczęściej interpretowana jest jako rodzaj fortu przeznaczonego dla stacjonującego tu oddziału żołnierzy. Ponieważ nie doczekała się ona jeszcze badań archeologicznych, dlatego też nie wiemy, czy wybudowali ją Nabatejczycy, Rzymianie, Bizantyjczycy, czy może dopiero krzyżowcy. Według innej hipotezy mógł to być również budynek powiązany w jakiś sposób z obrzędami kultowymi odbywającymi się na szczycie Dżabal Madbach.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s