Wadi Farasa

Wadi Farasa widziana ze szczytu Dżabal Madbach
Ścieżka prowadząca do Wadi Farasa ze szczytu Dżabal Madbach
Nabatejska inskrypcja wyryta na skale
Nabatejska inskrypcja wyryta na skale

Naszą wycieczkę kontynuować teraz będziemy drugą nabatejską drogą procesyjną, która na szczyt prowadziła od strony południowo zachodniej wzdłuż Wadi Farasa. My będziemy schodzić nią w odwrotnym kierunku niż udający się niegdyś na obrzędy nabatejscy wierni. W trakcie wędrówki wykutymi na stromych zboczach schodami natknąć się można na kilka nabatejskich inskrypcji oraz na dwa rzadko spotykane w kulturze nabatejskiej skalne przedstawienia reliefowe. Inskrypcje zauważyć można po około 100 metrach na skalnej ścianie znajdującej się po prawej stronie.

Skalny "grzyb" przy ścieżce do Wadi Farasa
Skalny „grzyb” przy ścieżce do Wadi Farasa
Skalny relief przedstawiający prawdopodobnie boga Duszarę
Skalny relief przedstawiający prawdopodobnie boga Duszarę

Po krótkim czasie, schodząc dalej w kierunku Wadi Farasa, zauważymy przed sobą rodzaj „skalnego grzyba”. To właśnie na jego „nóżce” znajduje się pierwszy z wymienionych powyżej reliefów. Jest to prawie półtorametrowej wysokości monument składający się z niszy z wykutym w niej betylem oraz wieńczącym ją medalionem z wyobrażeniem ludzkiego popiersia. Archeolodzy uważają, że powstały one jednocześnie, prawdopodobnie w I w. p.n.e., oraz że betyl symbolizuje w tradycyjny sposób boga Duszarę, medalion zaś miał przedstawiać go jako greckiego Dionizosa z koroną na głowie wykonaną z winnych latorośli.

Skalny relief przedstawiający lwa
Skalny relief przedstawiający lwa

Idąc dalej, wkrótce dojdziemy do kolejnego reliefu. Tym razem jest to pięciometrowej długości figura przedstawiająca lwa, w którą bardzo pomysłowo wkomponowano niewielki kanalik z wodą, tak że ta wypływała z pyska lwa. Całość tworzyła zapewne rodzaj fontanny i zbiornika wodnego (basenu) przy drodze procesyjnej do Wielkiej Wyżyny Ofiarnej. Lew często uważany jest przez badaczy za przedstawienie któregoś z nabatejskich bóstw, być może bogini Al-Uzzy. Skała z reliefem mogła więc być zatem miejscem, gdzie odbywały się jakieś ceremonie związane z boskim kultem. A być może po prostu było to miejsce odpoczynku dla udających się na górę pielgrzymów, w którym mogli oni ochłodzić się korzystając z wypływającej pyskiem lwa wody?

Skalny betyl naprzeciw reliefu lwa
Skalny betyl naprzeciw reliefu lwa

Naprzeciw reliefu lwa zwróćmy jeszcze uwagę na wykuty w skale kamienny betyl będący zapewne symbolem boga Duszary lub rodzajem ołtarza, przy którym odbywały się jakieś obrzędy w trakcie procesji na górę.

Schody prowadzące do Świątyni w Ogrodzie
Schody prowadzące do Świątyni w Ogrodzie

Stromo opadające schody prowadzą nas dalej do tzw. Świątyni w Ogrodzie. Położona w górnej części Wadi Farasa zagadkowa budowla była prawdopodobnie miejscem kultu, choć nie można wykluczyć innego jej przeznaczenia. Nazwa zabytku pochodzi od niewielkiego terenu przed fasadą uważanego przez pierwszych podróżników i badaczy Petry za ogród. Odwiedzając to miejsce wczesną wiosną będziemy mieli okazję przekonać się dlaczego tak uważali. Cała dolina pokryta jest wtedy kobiercem kwitnących krzewów i kwiatów (m.in. czarnymi irysami – kwietnym symbolem dzisiejszej Jordanii).

Świątynia w Ogrodzie
Świątynia w Ogrodzie

Świątynia w Ogrodzie posiada prostą fasadę z dwiema wolno stojącymi kolumnami flankowanymi przez dwa pilastry tworzące portyk in antis. Kolumny i pilastry zwieńczone nabatejskimi kapitelami podtrzymują jońskie belkowanie pozbawione przyczółka. Fasada świątyni znajduje się powyżej kamiennej platformy, na którą prowadzą niewielkie schody. W samej platformie, tuż przed fasadą, znajdują się pozostałości niewielkiej cysterny z dwoma kanałami: doprowadzającym i odprowadzającym wodę. Wnętrze budowli stanowią natomiast dwa prostokątne pomieszczenia, ułożone jedno za drugim.

Wadi Farasa widziana z wnętrza Świątyni w Ogrodzie
Wadi Farasa widziana z wnętrza Świątyni w Ogrodzie

Ponad fasadą, po prawej (wschodniej) stronie, wybudowany został pięciometrowej głębokości zbiornik na wodę, na planie prostokąta o wymiarach 28 × 6 m, będący częścią ważnego systemu zaopatrującego Petrę w wodę ze źródeł Ajn Brak, położonych na południe od miasta. Do zbiornika można się było niegdyś dostać schodkami znajdującymi się po lewej (zachodniej) stronie fasady świątyni, obecnie wejście jest już niemożliwe. Za cysterną znajdują się jeszcze pozostałości pomieszczenia, niegdyś przykrytego sklepionym dachem. Pomieszczenie to jest dobrze widoczne z miejsca gdzie znajduje się wspomniany powyżej „skalny grzyb” z betylem Duszary i medalionem Dionizosa.

Pomieszczenie powyżej Świątyni w Ogrodzie (po prawej) oraz fasada Grobowca Rzymskiego Żołnierza (po lewej)
Pomieszczenie powyżej Świątyni w Ogrodzie (po prawej) oraz fasada Grobowca Rzymskiego Żołnierza (po lewej)
Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s