Ez-Zantur

My jednak skierujmy się ścieżką odchodzącą w lewo od Dżabal Madbach i prowadzącą do widocznego w oddali zrekonstruowanego i odbudowanego przez archeologów prostokątnego budynku. Znajduje się on na południowym stoku wzniesienia Ez-Zantur, gdzie mieściła się dzielnica mieszkalna nabatejskiej Petry. To właśnie w tym miejscu – nazwanym Ez-Zantur IV – pracująca od wielu lat w Petrze szwajcarska ekspedycja archeologiczna pod kierunkiem Bernarda Kolba natrafiła w obrębie znajdującej się tu rezydencji na pozostałości fresków ściennych, przypominających słynne freski z Pompejów (Italia).

Ez-Zantur IV
Ez-Zantur IV

Zdążając w kierunku Ez-Zantur IV, posuwamy się wzdłuż potencjalnego, południowego fragmentu murów miejskich. Prowadzone tu kilkadziesiąt lat temu badania, nadzorowane przez Petera Parra, wykazały, iż prawdopodobnie w tym właśnie miejscu biegły południowe „fortyfikacje” Petry, zaczynające się przy południowo-wschodnim krańcu wzniesienia Al-Habis (na wprost nas) i przebiegające północną krawędzią Wadi Farasa aż po północno-zachodnie zbocze Dżabal Madbach. Ze względu na niewielką szerokość murów Parr uważał, że nie była to struktura typowo obronna, a mury te jedynie wyznaczały zasięg miasta.

Fragment południowych "murów" Petry
Fragment południowych „murów” Petry

Obecnie część badaczy kwestionuje nawet taką interpretację i zakłada, że były to po prostu mury oporowe tarasów, na których budowane były w tej części Petry domy mieszkalne i rezydencje. Tak czy inaczej, trudno jest dziś zauważyć dokładny przebieg tych murów, choć uważnie się przyglądając, w niektórych miejscach można dostrzec ich pozostałości.

Rezydencja Ez-Zantur IV
Rezydencja Ez-Zantur IV

Rezydencja odkryta przez szwajcarskich archeologów na stanowisku Ez-Zantur IV wzniesiona została w I wieku n.e., w miejscu, skąd rozciągał się wspaniały widok ku południowym dzielnicom Petry. Miała powierzchnię ok. 1100 m2, dwie kondygnacje i składała się z trzech głównych części. Wschodnia część przeznaczona była dla służby, tu znajdowały się również pomieszczenia gospodarcze. Centralna i południowa część pełniła rolę reprezentacyjną kompleksu, natomiast pomieszczenia po stronie zachodniej przeznaczone były do prywatnych celów właścicieli. Podłogi w częściach reprezentacyjnej i prywatnej wyłożone były częściowo marmurowymi płytkami w technice opus sectile. Na górną kondygnacje prowadziły dwie klatki schodowe znajdujące się po wschodniej i zachodniej części Rezydencji. Budowla ta legła w gruzach w trakcie wielkiego trzęsienia ziemi w roku 363 n.e.

Rezydencja Ez-Zantur IV
Rezydencja Ez-Zantur IV

Największą sensacją prowadzonych tu prac archeologicznych było przede wszystkim odkrycie dużych fragmentów zachowanych ścian dekorowanych freskami. Najbardziej interesujące znajdują się w zrekonstruowanym pomieszczeniu nr 1 i przedstawiają fasady niezidentyfikowanych budowli na żółtawym tle. Mimo iż do złudzenia przypominają pompejańskie freski w tzw. II stylu (datowanym na ok. 80-25 p.n.e.), to jednak powstały znacznie później, bo dopiero w II wieku n.e.

Centralny budynek rezydencji Ez-Zantur IV
Budynek z freskami rezydencji Ez-Zantur IV

Na północ od Rezydencji archeolodzy natrafili jeszcze na pozostałości niewielkiej kaplicy oraz ołtarza. Obecnie na terenie Rezydencji nadal trwają prace mające na celu zabezpieczenie, rekonstrukcję i udostępnienie jej zwiedzającym.

Ołtarz przy rezydencji Ez-Zantur IV
Ołtarz przy rezydencji Ez-Zantur IV
Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s