Wadi Farasa II

Idąc dalej wzdłuż Wadi Farasa możemy na chwilę zboczyć do biegnącej równolegle w stosunku do niej przeuroczej niewielkiej dolinki pełnej rosnących tu wiosną irysów i porozrzucanych niezliczonych fragmentów nabatejskiej i rzymskiej ceramiki.

Wadi Farasa (po lewej) i niewielka dolinka z Grorobcem nr (po prawej)
Wadi Farasa (po lewej) i niewielka dolinka z Grobowcem nr 258 (po prawej)

W tym celu należy zaraz za kompleksem Grobowca Rzymskiego Żołnierza skręcić w lewo (na południowy-zachód) i wejść w pierwszą dolinkę po lewej stronie. Znajdziemy się wtedy w miejscu, gdzie wykutych zostało kilka interesujących skalnych grobowców. Po prawej (zachodniej) stronie widzimy fasadę grobowca oznaczonego numerem 258, która wyglądem przypomina fasadę Grobowca Rzymskiego Żołnierza. Różni się od niego jedynie brakiem nisz zawierających figury ludzkie. Grobowiec 258 jest również podobnie jak Grobowiec Rzymskiego Żołnierza datowany na pierwszą połowę I w. n.e.

Grobowiec nr 258
Grobowiec nr 258

W głębi dolinki znajduje się jeszcze zniszczona fasada grobowca prawdopodobnie w typie Hegra, z której zachowały się jedynie fragmenty klasycznego obramowania wejścia oraz bocznych pilastrów. Warto jednak zajrzeć do wnętrza tego grobowca, by zobaczyć wykute w jego skalnych ścianach nisze ozdobione dekoracją architektoniczną w formie prostokątnych pilastrów zakończonych niewielkimi kapitelami.

Zniszczony grobowiec typu Hegra
Zniszczony grobowiec typu Hegra
Grobowiec Renesansowy
Grobowiec Renesansowy

Gdy powrócimy do Wadi Farasa i kontynuować będziemy spacer wzdłuż jej skalnych ścian, to po około 75 m od Grobowca Rzymskiego Żołnierza dojdziemy do wykutej po prawej (wschodniej) stronie fasady tzw. Grobowca Renesansowego. Nazwany został on tak we wczesnych latach siedemdziesiątych przez autora ówczesnego przewodnika archeologicznego po Petrze (Iain Browning), któremu elegancja wykonania fasady przypominała pracę italskich mistrzów renesansu. Rzeczywiście trzeba przyznać, że skojarzenie jest bardzo trafne, a sam grobowiec, chociaż niezbyt imponujących rozmiarów, posiada bardzo dobrze dobrane i skomponowane motywy dekoracyjne. Czas powstania tego grobowca określa się na pierwszą ćwierć II w. n.e., a więc prawdopodobnie już po aneksji Petry przez Rzymian.

Grobowiec ze Złamanym Przyczółkiem
Grobowiec ze Złamanym Przyczółkiem

Około 50 m dalej na północ znajduje się, również po prawej (wschodniej) stronie, Grobowiec ze Złamanym Przyczółkiem datowany na lata 40–70 n.e., który mimo ciekawej koncepcji przyczółka, wzorowanej na górnym piętrze Skarbca, nie wprawia nas dziś w zachwyt. Stanowi jakby połączenie fasady Grobowca Rzymskiego Żołnierza z łamanym przyczółkiem znanym z innych fasad Petry, co jednak w tym przypadku nie dało kompozycyjnie dobrego efektu. Być może wrażenie to potęguje słaby stan zachowania fasady.

Grobowce typu Hegra na zboczu Dżabal Madbach
Grobowce typu Hegra na zboczu Dżabal Madbach

Idąc dalej w kierunku północnym, po prawej stronie napotkamy kolejne przykłady grobowców fasadowych w najróżniejszych typach, od niewielkich grobowców pylonowych po rozbudowane, klasyczne fasady w typie Hegra. Podążając ścieżką wzdłuż grzbietu Dżabal Madbach dojdziemy do Wadi Musa w pobliżu Nekropoli Królewskiej. Na północnym grzebiecie Madbach zajrzeć możemy do pozostałości wykutych w skale domów i kompleksów gospodarczych, których ściany fantazyjnie dekorowane są naturalnymi wzorami piaskowca.

Wnętrze jednego ze skalnych pomieszczeń
Wnętrze jednego ze skalnych pomieszczeń
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s